Róża w Persji i za czasów Karola Wielkiego

Róża w Persji i za czasów Karola Wielkiego W Persji róża uważana była za „królową ogrodu”. Róża była tak ważna, że słowo róża oznaczało ich języku dokładnie kwiat, czyli róża nie była uważna za rodzaj kwiatu, była tożsama z kwiatem. W VII wieku Persja została podbita przez Arabów, wraz z ziemią arabowie przyjęli od Persów miłość do tych pięknych kwiatów, posiedli również umiejętności w hodowaniu róż. Żyjący w Persji znany poeta i matematyk Omar Chajjam uznał, że róża to symbol perfekcji, zażyczył sobie po śmierci pochować go w takim miejscu, by północny wiatr mógł na jego grobie rozsiewać płatki róż. Jeżeli chodzi o miłość Karola Wielkiego do tych pięknych kwiatów, to również został porażony tym uczuciem. Wydał nawet edykt w którym przykazywał miastom uprawę zarówno drzew owocowych, jak i krzewów ozdobnych. W edykcie róża była wymieniona na pierwszym miejscu. W Europie to róża francuska sprawiła, że zwiększyło się zainteresowanie tymi kwiatami. Róże francuskie przybyła do Europy najprawdopodobniej przed 1300 rokiem z Ziemi Świętej. Róża ta charakteryzowała się zarówno ładnym jak i silnym zapachem, zapach ten był równie intensywny po uschnięciu płatków.

Brzoskwinie

Brzoskwinie kojarzą się każdemu z krajami ciepłymi z daleką północą, ale również u nas mogą rosnąć. Pierwszą zasadą dotyczącą brzoskwiń jest wymóg jej odpowiedniego cięcia gdyż tylko wtedy będzie rodzić owoce duże i aromatyczne. Brzoskwinia należy do drzew długowiecznych. Drzewko brzoskwini powinno mieć krótki pień, od którego odchodzą cztery do pięciu grubszych konarów. Konary mogą mieć długość do trzech metrów. Na każdym konarze są roczne pędy które owocują. Powinny one znajdować się od siebie w odległości około trzydziestu pięciu centymetrów. Pędy owoconośne powinny mieć długość około dwudziestu pięciu centymetrów. Pozostałe pędy należy wyciąć tuż przy konarze. W przypadku brzoskwini cięcia dokonuje się dość radykalnego gdyż wycina się nawet siedemdziesiąt pięć procent wszystkich pędów. W ten prosty sposób korona jest stale odmładzana. Jeśli brzoskwinia nie będzie systematycznie podcinana to owoce będą się tworzyć jedynie na obwodzie korony i nie będzie wytwarzać młodych pędów, na których zawiązuje się najwięcej owoców.

Różanecznik ogrodowy

Różanecznik ogrodowy Różanecznik ogrodowy jest przepięknym kwiatem, który można hodować w domu. Wymaga to jednak dużego doświadczenia i starania. Azalea Indica pochodzi z Chin. Ten gatunek różanecznika ogrodowego wymaga dużej wilgotności powietrza. Muszą być bardzo często zraszane miękką, bezwapniową wodą. Różanecznik ogrodowy wymaga gleby torfowej. Azalia kwitnie w zasadzie na wiosnę, lecz ogrodnicy jakimś sposobem zmuszają roślinę do zakwitnięcia przed Bożym Narodzeniem. Innym gatunkiem różanecznika ogrodowego jest azalea japonica Z kolei ta azalia ma mało liści, za to ma mnóstwo przepięknych i delikatnych kwiatuszków. Chociaż jest ona tak pięknym kwiatem, to nie jest skora do kwitnienia, jak azalia India. Również wymaga gleby torfowej, codziennego zraszania, ale bardzo nie lubi przeciągów. Wydawałoby się, że kwiaty które kwitną, zwłaszcza te, które rosną w ogrodzie muszą pięknie pachnieć. Nic bardziej mylnego, a pozory bardzo często mylą. Różanecznik ogrodowy należy niestety do tego rodzaju kwiatów, które nie kwitną. Ale to nic nie szkodzi. Swoją urodą rekompensuje nieobecny zapach. Czasami ludzie mówią na ten kwiat gwiazda betlejemska.

Nowe drzewka

Nowe drzewka Zanim zaczniemy sadzić nowe drzewka w swoim sadzie należy zapatrzeć się w sadzonki. Najlepiej zrobić to w wyspecjalizowanych szkółkach. Potem należy odpowiednio rozplanować miejsca sadzenia drzewek tak, aby dorosłe drzewa mogły się swobodnie rozwijać. Odpowiednie rozstawienie zależy od gatunku drzewa, rodzaju gleby i wielkości działki. Na małych działkach zaleca się sadzenie drzewek karłowatych i pół karłowatych natomiast na większych można sadzić odmiany normalne. W momencie, gdy są sadzone młode drzewa należy je sadzić jakieś trzy centymetry głębiej niż rosły w szkółce lub pojemniku. Dzięki takiemu prostemu zabiegowi sadzonki lepiej się ukorzenią. Jeśli drzewka są szczepione to należy sadzić tak, aby miejsce szczepienia było ponad powierzchnią gleby o około dwudziestu centymetrów. Bardzo ważne jest podczas sadzenia drzew przewidzieć, w jaki sposób będą rozrastały się młode drzewa. Jeśli nasze drzewa należą do grupy drzew słabo rosnących to wystarczy utrzymać odległość około dwóch metrów od sąsiedniej działki.